Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και κυπριακή ΑΟΖ

Η εικόνα των Ευρωπαϊκών αντιδράσεων απέναντι στις ενέργειες της Τουρκίας εντός της κυπριακής ΑΟΖ, είναι ένα θέμα που απασχολεί έντονα τις τελευταίες μέρες τα κυπριακά μέσα. Εντοπίζουν μάλιστα σχεδόν όλοι το "αδύνατον" αυτών των αντιδράσεων. Πρόσφατα μάλιστα άκουσα και τον ίδιο, Υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου να τοποθετείται ανάλογα. Είναι σωστό να λέει κα...νείς την αλήθεια. Και κυρίως να μην καμωνόμαστε τους κερδισμένους αν στο παιχνίδι έχουμε χάσει (και δεν λέω πως έχουμε χάσει! Ακόμα). Όμως ακούγοντας τη δήλωση του κ. Κασουλίδη, σκέφτηκα "μα είναι ανάγκη να διατυμπανίζεις, την αποτυχία (σου) μας;" Δεν ξέρω πόσο ωφέλιμο είναι αυτό. Εν πάση περιπτώσει ο Πρόεδρος ανέστειλε τη συμμετοχή του στις διαπραγματεύσεις (ανέστειλε!). Δηλαδή θα πάει πίσω αν κάτι τον κάνει να επιστρέψει! Τι ναν' αυτό; Μια υποχώρηση της Τουρκίας; Να δηλώσει δηλαδή ότι εν όψη των αντιδράσεων (που είναι αδύνατες κατά τον Υπουργό, σχετικά καλές κατά τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο) τα μαζεύει και φεύγει; Ο Πρόεδρος σήκωσε το πόδι του (και καλά έκανε, γιατί έπρεπε να υπάρξει αντίδραση στην τουρκική πρόκληση) αλλά νομίζω δεν κοίταξε που να το πατήσει! Και λυπούμαι μα δεν είμαι καθόλου βέβαιος πως στεναχωρήθηκε και πολύ ο Τούρκος Πρόεδρος από την αναστολή αυτή των διαπραγματεύσεων. Ούτε κι εμείς θα μου πείτε! Μοιάζει αυτό λίγο με μια μορφή αδιαφορίας. Όμως δουλειά δική μου, υποχρέωση μου, βασικό μου καθήκον απέναντι στον τόπο είναι να πω την άποψη μου. Αν το κυπριακό δεν λυθεί (με μια λύση που θα μπορέσουμε να την λειτουργούμε), δεν ξέρω ποια θα είναι η εξέλιξη στο θέμα του φυσικού αερίου, ούτε ξέρω ποιος ισλαμικός φονταμενταλισμός θα εγκατασταθεί στη Κύπρο. Λέω στη Κύπρο και δεν λέω κατεχόμενα, γιατί η λέξη κατεχόμενα άρχισε να σημαίνει για πολλούς ένα χώρο εκτός Κύπρου. Τα κατεχόμενα για πολλούς είναι άλλο νησί. Και μάλιστα κάπου μακριά. Μα ότι είναι μακριά έρχεται κοντά. Και ότι είναι κοντά έρχεται μέσα μας. Τα γράφω αυτά όχι μόνο γιατί τα πιστεύω βαθιά, έχω και έναν υστερόβουλο σκοπό. Θέλω να διασωθώ από την βαριά κρίση του ιστορικού του μέλλοντος. Άστε που ξέρω πως το μέλλον είναι ήδη εδώ! Γιατί λοιπόν αντέδρασαν με σεμνότητα (τι ωραίος όρος) οι Ευρωπαίοι εταίροι μας (τους)! Αντέδρασαν έτσι γιατί θεωρούν την κρίση ήσσονος σημασίας! Και γιατί θεωρούν πως μια έντονη αντίδραση πιθανόν να ενέτεινε την κρίση παρά να την μειώνει. Κι ακόμα ίσως γιατί ο στόχος της αποκλιμάκωσης δεν έβλεπαν πως επέρχετο με την κλιμάκωση των αντιδράσεων. Είπα στους συνομιλητές μου (το φώναξα) πως αν η κρίση είναι ήσσονος σημασίας, αυτό είναι γιατί η Κύπρος είναι μικρό κράτος. Και πως αν το ίδιο έκανε η Τουρκία στην Ιταλία πχ , τότε η κρίση θα ήταν μείζονος σημασίας. Τι σημασία όμως έχει αν είχα δίκαιο. Το θέμα είναι πάντα, η τελική επιτυχία και όχι οι σωστές διαπιστώσεις. Τι να κάνουμε; Να ξέρουμε το όριο των δυνατοτήτων μας, να καθορίσουμε αν αυτό το όριο μας ικανοποιεί, και με συλλογικότητα να αναδείξουμε τη σοβαρότητα μας. Να βρούμε τους πιο σοβαρούς και υπευθύνους ευρωπαίους ηγέτες (γιατί υπάρχουν και οι επιπόλαιοι) και να εργαστούμε μαζί τους για μια ουσιαστική συζήτηση με την Τουρκία. Σοβαρά και υπεύθυνα με τους σοβαρούς και υπεύθυνους. Δεν υπάρχει λόγος ατέρμονων επαφών και συζητήσεων με ένα σωρό συμπράγκαλα που κουβαλεί μαζί της κάθε δημοκρατία. Ακούω πολλούς που λένε πως η λύση είναι να προκαλέσουμε κόστος στην Τουρκία. Όταν ρωτήσεις τι εννοούν λένε πως πρέπει να διακόψουμε πλήρως τις συνομιλίες ένταξης της Τουρκίας, παγώνοντας όλα τα κεφάλαια! Με βασανίζει και ταυτόχρονα με γαργαλίζει η ιδέα. Λέω αλήθεια. Και το σκέφτηκα πολύ. Έχω όμως καταλήξει πως μετά από κάτι τέτοιο η Τουρκία θα δηλώσει πως ψύλλος στον κόρφο της, και θα περάσει μια ακόμα δεκαετία, για να ξανασκεφτούμε όλοι, τι κάνουμε! Η Τουρκία περιμένει δέκα χρόνια τώρα να ανοίξουν κεφάλαια, και δεν ξέρω τι έπαθε απ' αυτό! Δεν εντάχθηκε θα μου πείτε! Και μήπως θα εντασσόταν αν άνοιγαν κεφάλαια; Πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτό που είπα πριν. Όλα τα αλλά είναι πράγματα που δεν μας οδηγούν εκεί που θέλουμε. Άστε που είμαι βέβαιος πως μπορεί να υπάρχουν και πολιτικοί που θέλουν να μας οδηγήσουν στην διαιώνιση αυτού που μας συμβαίνει, δια της τεθλασμένης. Ψηλώνουν τον πήχυ για να περάσουν από κάτω! Αν τώρα υπάρχουν ιδέες για πρόκληση υψηλού κόστους στην Τουρκία, σε χρόνο βραχύ, είμαι εδώ να ακούσω ιδέες. Πραγματικά το εννοώ. Γιατί ένα τέτοιο σενάριο, ενέχει κινδύνους, (να τους μετρήσουμε) αλλά αν παρέχει προοπτική να το δούμε. Αλλά θέλω να ακούσω ιδέες. Από σοβαρούς και υπευθύνους.

ΥΓ. Εμείς ως Αριστερά με απόφαση του ΑΚΕΛ καταθέσαμε την πρόταση μας για συζήτηση των τουρκικών παραβιάσεων ενώπιον της Ολομέλειας. Η πρόταση κατέπεσε από την διαφορετική άποψη Σοσιαλιστών και Συντηρητικών. Θα επανέλθουμε Follow on TWITTER @thadjigeorgiou